Drugi syn Merenholców. Podobnie jak reszta rodziny był bardzo muzykalny. Grał na wielu instrumentach. Wyróżniał się burzliwym charakterem - lubił pogrywać w pokera, chodzić na wyścigi. Zakazy i dezaprobata rodziców nie powstrzymywały go przed realizacją swoich pasji. Został prawnikiem. W czasie II wojny światowej zamieszkiwał na ulicy Siennej wraz z żoną i synkiem. W 1940 roku - gdy założono getto - przeniosły się do niego Helena i pani Merenholc.